.
.
Coğrafyamız yüzyıllardan beri çeşitli ırklardan, farklı inançlardan ve farklı mezheplerden olan insanları kardeşçe kendi bağrında barındırmıştır.
Yüz yıllar boyunca bu güzelim ve bereketli coğrafyada yaşayan Müslümanlar yan yana kardeş gibi yaşadılar ve böyle de yaşamaları gerekir.
Ama ne yazık ki farklı ırklardan ve farklı mezheplerden olan bu ümmetin kardeşçe yaşamaları bir takım karanlık elleri rahatsız ettiği ve bu karanlık ellerin amaçlarına ulaşmasında engel olduğu için, bu karanlık eller (özellikle İslami İran'ın Siyonizme ve emperyalizme karşı zafere yakın olduğu bu günlerde) kardeş olan bu halkın arasına fitne ve fesat tohumları ekmek istemektedirler. Bu uğurda da her türlü malzeme ve yolu caiz görmekte ve kullanmaktadırlar. Bu tür zihniyetler kurt misali “kurt sisli havayı sever” mantığını güttükleri için havayı daima sisli göstermek isterler. Suyu bulandırıp bulanık sudan balık avlamak isterler.
Oysa hangi ırktan ve hangi mezhepten olursa olsun, ümmetin şuurlu, basiretli kanaat önderleri, siyasetçileri, akademisyenleri, din âlimleri, sivil toplum kuruluşları kurt zihniyetli insanlara karşı toplumu bilgilendirmeli ve bu konuda gereken açıklama ve çalışmaları yapmalıdırlar.
Karanlık eller tarafından İslam coğrafyasında yaşatılmak istenen etnik ve mezhebi çatışmaların temelinde Müslüman toplumların birlik, bütünlük ve dayanışma içinde olmasını istemeyen çıkarcı zavallıların ektiği fitne tohumları vardır.
İslam bütünleştirici, birleştirici ve kardeşliği hâkim kılıcı yüce bir dindir. Yüce Allah, Kuran-ı Kerim'inde bütün müminleri kardeş ilan etmiştir. Bundan dolayı İslam kardeşliği anlayışının hâkim olduğu ortamlarda hiçbir zaman etnik farklılıklar fitne ve tefrika vesilesi olmamıştır.
İslam dinine göre insanın üstünlük ölçüsü takvadır ve Müslümanlar da bu ölçüye göre bir birlerine bakmalıdırlar. Ama Müslümanlar bu ölçüyü bırakır da üstünlüğü soyda, sopta, atada, dedede ve bunun gibi insanların kendi tercihlerine bağlı olmayan unsurlarda aramaya başlarlarsa, bu batıl kavramların hâkim olduğu toplumlarda sulh ve sefa, barış ve kardeşlik yerini fitne, fesat, çatışma ve tefrika alır. Oysa insana değer kazandıran en önemli üstünlük onun kendi tercihiyle kazanılabilen üstünlüktür ve o da Allah korkusudur.
Son zamanlarda bölgemizde inanç kardeşliği temeline dayalı bütünlüğü hedef alan fitnenin daha da derinleşmesini sağlama amaçlı mezhepçi, tefrikacı, tekfirci ağızların sosyal medyada arzı endam etmeleri ciddi tehlikeler arz ediyor.
Müslümanların 1500 yıllık tarihine baktığımız zaman, hangi coğrafyada veya hangi şehir ve bölgede başarı, ilerleme, sükûnet, emniyet olmuşsa bu vahdet, birlik, beraberlik ve kardeşlik neticesinde gerçekleşmiştir. Nerde ve ne zaman kavga, düşmanlık, zaaf olmuşsa bu da tefrika ve ihtilaftan dolayı kaynaklanmıştır.
Müslümanların vahdeti siyasi amaçlar için olmamalı aksine vahdet olgusu yaşadığımız dünya koşullarında, hangi mezhepten ve hangi ırktan olursa olsun bir ilke olmalıdır.
Vahdet sadece müşterek düşmanlar için düşünülmemelidir. Müslümanların müşterek düşmanları olmasa bile, Müslümanlar vahdet içerisinde yaşamalıdırlar. Vahdet Kuran’ın emrettiği bir olgudur. Kurana inanan insanlar bu kavramdan gaflet etmemelidirler.
Vahdet, birlik ve beraberlik tüm Müslümanlar için sağlam bir kaledir. Vahdet eğer ciddi ve sağlam bir şekilde oluşturulursa harici kurt zihniyetli insanlar ümitsiz olur ve dâhili yarasalarda artık kol gezemezler. Yüce İslam dininin vahdet hakkında ameli desturları vardır ve kısa da olsa onları maddeler halinde sizlerle paylaşıyorum.
1- Hz. Resul-ü Ekrem (s.a.a) şöyle buyuruyorlar;
“İnsanların arasını bulanın ve iki kişiyi barıştıranın mükâfatı, Allah yolunda cihat eden mücahidin sevabı kadardır.”
2- Alaycı olmamak: Müslümanların bir birlerine karşı alaycı olması veya bir birlerinin mezhep büyüklerine karşı alay etmeleri nefret ve düşmanlığa sebep olur.
3- Dil yarası ve hakaretlerden kaçınmak: Dil yarası kılıçtan daha keskindir. Hz. Peygamber (s.a.a) şöyle buyuruyorlar;
“Müslüman, Müslümanların elinden ve dilinden âmânda olduğu kimsedir”.
4- Suizandan kaçınmak: Zira suizan Kurana göre büyük günahlardandır.
5- Kavim, soy ve ırk üstünlüğü gözetmekten sakınmak.
6- Müslümanların sorunlarına yoğunlaşmak ve bu uğurda çalışmalar yapmak. Bunlarla birlikte samimi olmak.
7- Fasıkların, fitnecilerin, tefrikacıların şayialarına ve yalan haberlerine inanmamak ve haberleri araştırmak.
8- Tefrika çıkaracak sözlerden uzak durmak.
9- Kendin için sevdiğini din kardeşin için de sevmek.
Aziz kardeşlerim! Biz Sünnisi, Şiası, Türkü, Arabı, Farsı, Kürdü ile aynı geminin yolcularıyız. Gemiye bir felaket bir fırtına yöneldiği zaman hepimizi tehdit eder ve cümlemiz zarara maruz kalırız.
Unutmamak gerekir ki, çıkarcılar, bukalemunlar, sisli havayı seven kurtlar, suyu bulandırmak isteyen balık avcıları için Müslümanların vahdeti vahşettir. Müslümanlar olarak bu vahşeti bu tür zihniyetlere yaşatalım inşallah. Onun için diyorum ki; Gelin canlar bir olalım, iri olalım, diri olalım. Zira bu gün buna dünden daha çok muhtacız.
Selam ve dua ile…
