Peygamberlerin istiğfar ve tövbe etmesi ne anlama gelir? Halbuki onlar masum ve günah işlemeyen bireyler değiller midir?

.
.

Ehlader Araştırma Bölümü

Kerbela'nın İlk Şehidi: Hür ibn-i Riyahî Kerbela'nın İlk Şehidi: Hür ibn-i Riyahî

“Bil ki Allah’tan başka hiçbir ilâh yoktur. Hem kendinin, hem de inanmış erkek ve kadınların günahlarının bağışlanmasını dile! Allah, gezip dolaştığınız yeri de, içinde kalacağınız yeri de bilir.”

Muhammed/19

Kur'an-ı Kerim'de Mu’min suresinin 55. ayet-i kerimesinde de “…günahın için istiğfar dile” ifadesi geçmiştir. Bütün peygamberler masum ve günahtan uzak olduklarına göre bu bağışlanma talebi şu birkaç nedenden dolayıdır denilebilir;

a) Her ne kadar günahkâr olunmasa da istiğfar ve bağışlanma dileme bir ibadettir.

b) Günah olarak görülmeyen ancak peygamberlerin yapmasının uygun olmadığı ‘terk-i evla’, yani ‘yapılmaması daha iyi olmasına rağmen yapılan işler’ için istiğfar dilenmektedir.

c) Günahlar için af dilenmesi, insanlar için bir sünnet ve yöntem kılınmasının istenmesidir.

d) İstiğfar, peygamberlerin derecelerinin yükselmesine sebeptir.

e) Peygamberler, kendilerine karşı insanların yaptıkları günahlar için de istiğfar dilemektedir.

f) İstiğfar her zaman yapılan kusurlar için olmaz. Kimi zaman insanın kendisini Rabbine karşı yetersiz görmesi nedeniyle de yapılabilir. Bir kul Allah’ın izzet ve azametinin karşısında kendisini zelil ve hakir gördüğünde istiğfar edip bağışlanma talep eder.[1]

[1] - Mecmau’l Beyan Tefsiri, Tefsir-u Kebir – Fahrurrazi, el – Mizan.