.
.

 

Ehlader Araştırma Bölümü

 

Emin Özcan

 

 

بِسْمِ اللهِ الْرَّحمَنِ الْرَّحِيمِ

وَاَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًا

Kültürden Yoksun Bırakılan İnsan Kültürden Yoksun Bırakılan İnsan

Bismillâhirrahmânirrahîm


“Şüphesiz mescitler Allah’ındır. O halde Allah ile beraber başkasına kulluk etmeyin.”

[Cin / 18]





İslam fıtratı üzerine yaratılan insanoğlu, inanmaya muhtaçtır. İlmen sabittir ki, yeryüzünde yaşamış olan topluluklar inanç ve kutsal değerleriyle yaşamışlardır. Bütün inanç sistemlerinde ibadet mekânları vardır. Yeryüzünde ilk mabet [1] olan Kâbe’nin inşası Yüce Allah’ın emriyle gerçekleşmiştir.Yine Kâbe’nin insanların istifadesine sunulması, ibadet ve ziyarete gelenlere yardımcı olunması ve temiz tutulması gibi hizmetleri yürütmek üzere Hz.İbrahim ve oğlu İsmail (as)’in Yüce Allah (cc) tarafından görevlendirilmeleri, mabetler ve mabetlerde yürütülen dinî ve sosyal hizmetlerin önemine dikkatlerimizi çekmektedir. Yüce Rabbimiz Kur’ân-ı Kerîm’de; “Şüphesiz mescitler Allah’ındır. O halde Allah ile beraber başkasına kulluk etmeyin.” [2] buyurmaktadır. Sevgili Peygamberimiz (sav) de; “Mescitler, Allah’a en sevimli mekânlardır.” [3] buyurmuştur.
 


Cami ve mescitlerin dinî ve sosyal hayatın vazgeçilmez mekânları olduğunu bizlere gösteren Peygamber Efendimiz (saa), yaklaşık on gün süren meşakkatli bir hicret yolculuğunun ardından yorgunluğunu gidermeyi düşünmeksizin, ilk önce Kuba mescidini, iki hafta sonra da Medine’ye vardığında sosyal kurumları temsilen şehrin merkezinde, Mescid-i Nebevî’nin inşasına önderlik ederek gönlündeki mescit hasretini gidermiştir. Çünkü Allah Resulü’nün gözünde ne bir şehir ne de bir toplum mabetsiz ve mescitsiz olamazdı.


Bilindiği üzere, mü’minleri toplayan, bir araya getiren ve birleştiren manasına gelen cami, İslâm’da hayatın merkezidir. Asr-ı Saadet’ten bu yana bütün İslâm diyarlarında camiler, Müslümanlar’ın ibadet, ilim ve meşveret durağı olmuştur. Başta yönetim merkezleri olmak üzere; saraydan bedestene, adliyeden medreselere, dar’üş-şifalardan hamamlara varıncaya kadar bütün müesseseler caminin etrafında kurulup, hiçbiri de ruhen camiden kopmamışlardır. Kâbe’nin şubeleri olan cami ve mescidlerimiz beraberlerindeki diğer yapılarla birlikte mü’minler için bir mabet, ilim talebelerine açılan bir kucak, fakir ve muhtaçlar için tüten bir ocak olmuştur. Kelâmın en güzeli aşk ve şevkle bu mihraplardan okunmuş, en güzel sadâlar arz ve semâya yanıbaşındaki minarelerden duyurulmuştur.

Peygamber Efendimizin (saa) bir hadîs-i şerifi şöyledir:

“Allah’ın gölgesinden başka hiçbir gölgenin bulunmayacağı kıyâmet gününde, Allah’ın muhafaza altına alacağı yedi sınıftan biri de, gönlü mescitlere bağlı olan kimselerdir.” [4]
 

- - - - - - -

[1] Âl-i İmrân, 3/96.
[2] Cin, 72/18.
[3] Müslim, C.1 Mesâcid, 288.
[4] Buharî, Ezan. 36.
Editör: Hasan Bedel