.
.
Ehlader Araştırma Bölümü
Salih bir zat vardı. Ömrünün son günlerine yaklaşmıştı. Yatağında sessizce ama derinden ağlıyordu. Gözyaşları durmak bilmiyordu. Bunu gören oğlu dayanamayıp sordu:
— Babacığım, niçin bu kadar ağlıyorsun? Ölümden mi korkuyorsun?
Babası derin bir nefes aldı, gözlerini kapattı ve titrek bir sesle cevap verdi:
— Hayır, evladım… Ölümden korkmuyorum. Asıl korkum, Cenâb-ı Hakk’ın hesabıdır. Çünkü O’nun hesabı, bizim dünyada yaptığımız hesaba benzemez. Biz, “yaptık” sanıyoruz; ama O, “razı oldum mu?” diye bakıyor. Görünüşte ibadet ettik, amel işledik… Peki ya kabul oldu mu? İşte bilmediğim bu hâl beni ağlatıyor.
Aradan kısa bir zaman geçti. O zat vefat etti.
Birkaç gün sonra oğlu, babasını rüyasında gördü. Merakla sordu:
— Babacığım, orada ne oldu?
Babası derin bir hüzün ve hayretle şöyle dedi:
— Oğlum… Felaketin tam eşiğinden döndüm.
Ve yaşadıklarını anlatmaya başladı:
— Allah Teâlâ buyurdu ki:
“Ey kulum! Sana yetmiş sene ömür verdim. Seni her an varlıkta tutan Ben idim. Bir an desteğimi çekseydim, yok olur giderdin. Sana bunca nimet verdim. Söyle, karşıma neyle geldin?”
— Ben de dedim ki:
“Yâ Rabbi! On yaşından itibaren babam beni hacca götürdü. Altmış defa haccettim.”
— Buyurdu ki:
“Hiçbiri kabul olmadı.”
— “Yâ Rabbi! Kırk sene her gün oruç tuttum, geceleri namaz kıldım.”
— Buyurdu ki:
“Bunlar da kabul olmadı.”
— “Yâ Rabbi! Zekâtlarımı verdim.”
— Buyurdu ki:
“Zekâtların da kabul olmadı.”
— Sonra buyurdu ki:
“Fakat bir amelin var ki, onu sevdim ve kabul ettim. Yolda bir tezek vardı. Müslümanlar rahatsız olmasın diye, kimse görmeden aldın ve kenara koydun. O ameli yalnız Benim rızam için yaptın. Ona riya karışmadı.”*
— “Diğer amellerini insanlar görsün diye yaptın. Onlara riya karıştı. Ben ihlâslı ameli kabul ederim, ihlâssız ameli kabul etmem.”
Babası sözlerini bitirirken oğluna baktı ve şöyle dedi:
— Evladım… Beni kurtaran çokluğum değil, ihlâsımdı.
* * *
Büyükler boşuna dememiştir:
“Amelin az olsun ama ihlâslı olsun.”
İnsanlar görsün diye yapılan ibadet, süslü bir kabuktan ibarettir.
Allah için yapılan küçücük bir amel ise dağlar kadar ağır gelir.
Unutma:
• İhlâs varsa riya yoktur.
• Riya varsa ihlâs yoktur.
Öyleyse amel işlerken gözümüz kullarda değil, Rabbimizin rızasında olsun.
Çünkü kurtaran, yaptığımız iş değil; niçin yaptığımızdır.